Twittter
facebook
Vlaamse jeugdkampioenschappen
GOLD Swimming Team site
Info zwemclub
Info wedstrijden
Maandplanner
Wedstrijdkalender
Controle inschrijvingen
Programma wedstrijden
Definitieve inschrijvingen
Clubrecords
Media
Prov WVL
VZF
Open water knop
Splash
 
 

Badhuis Welkom op de website van GOLD Swimming Team - Afdeling Menen (GM).Volgende wedstrijd: GOLD Duck Cup te Zwevegem op 10/7/2016.
 
Het leven zoals het is. (op een BJK in Charleroi)
Opnieuw een stukje proza van de waarnemende pen van Frederic Dehaudt. Het leven zoals het is in en om de tribunes van een zwemarena in Charleroi.

SW 4

Eind juli 2016,
Rue de Montigny 103, Charleroi,
de trappen aan de ingang van het zwembad,
rond 7u ’s morgens

Aan de andere kant van de straat is een bandencentrale zonder naam, tenzij de uitbaters het niet ver hebben gezocht en de zaak gewoon ‘Pneu’ hebben genoemd, zoals de 2 vlaggen aangeven. Ze hebben er alle merken: Continental, Pirelli, Dunlop, Goodyear, Michelin, Uniroyal en zelfs Brigdestone. De opschriften vertellen ook dat ze er occasiebanden verhandelen, net zoals ze ‘réglage de phares’ doen en ‘plaquette de freins’. Voor geïnteresseerden, bijvoorbeeld kort voor de keuring, het is sans rendez-vous’ en ‘à partir de €20’.

Naast het zwembad is er een schooltje. Het pand is opgetrokken uit grauw gewapend beton. Het heeft de charme en gezelligheid van Oostblokarchitectuur, of een ander regime dat zijn burgers graag bang maakt en onder de knoet houdt. Het moet voor de kinderen die er schoolgaan een opgave zijn om daar wat vrolijkheid te rapen, zou je denken. Onmogelijk is het echter niet. De organisatoren van het BJK hebben op de speelplaats een paar bierbanken en -tafels opgezet, zodat het geheel de sfeer van de gemiddelde Vlaamse kermis weet op te wekken - de kleutertoiletten met deuren die niet sluiten, incluis.

Het is 7u ’s ochtends, maar het is druk aan de trappen van de Piscine du Centre Hélios. Een trainster zegt, met gespeelde verontwaardiging, tegen een jonge zwemster: “C’est quoi ce vocabulaire dans une bouche d’une jolie petite fille comme toi?” En dan geeft de trainster het meisje een kus op de mond, waaruit even daarvoor het woordje ‘merde’ was ontsnapt. Ik neem aan dat het een van de eerste kussen van de dag is. Hier, aan deze trappen, verzamelen zwemmers uit gans het land en, zoals iedereen weet, wordt in de Walen flink wat afgekust. Je kunt zelfs beter uitkijken waar je loopt, want als een Waal voor jou het pad kruist van een andere Waal en uit het niets aan het kussen gaat, dan kun jij tegen dat stel oplopen. Ach, je houdt ervan of niet, van kussen.

‘Merde’, meer had het zwemstertje niet gezegd. Vanachter de hoek komt nu een andere trainer de trappen opgelopen. Aan zijn borstkas zouden een 3-tal gewone mannen genoeg hebben. Men zegt dat hij een paar decennia geleden het grootste zwemtalent was dat in België rondliep. In dezelfde adem zegt men doorgaans ook dat hij enkele beruchte jaren heeft geleid, waarnaast de overtreding van de jolie petite fille maar klein bier is.

Nu komt een andere trainster de trappen op. Ze komt uit Kortrijk. Het is 7u ’s ochtends, maar ze neuriet vrolijk mee met het partydeuntje dat weergalmt op de speelplaats van het schooltje. Zwemmers zijn vroege vogels. Misschien, op een mooie dag in de verre toekomst, word ik dat gewoon. Inmiddels komt de ambulance achterwaarts opgereden. Ze parkeert net voor de trappen. De 2 ambulanciers stappen uit en openen de achterdeuren. De een haalt er een zuurstoffles uit, en de ander een zak met stuutjes en een flesje goedkope limonade. Nu komt een dikke BMW aangereden. Het voorportier gaat open. Een vader stapt uit, hevig kauwend, misschien zelfs arrogant. Ook het achterportier van de dikke BMW gaat nu open. Er stapt een jongen uit van een jaar of 14. Hij heeft oortjes in en draagt een trainingspak van een voetbalclub uit Luik. Vader en zoon gaan naar de koffer van hun dikke BMW, openen de koffer en halen daar een sporttas en een vouwbed uit. De zoon gooit de tas op zijn schouder en de vader doet hetzelfde met het bed. Ze komen resoluut op de trappen af, alsof zij, en niemand anders, hier persoonlijk zijn uitgenodigd om Goliath op de knieën te krijgen. Ze gunnen de rokers aan de deur geen blik en gaan op hun beurt de Piscine du Centre Hélios binnen. Kort daarna loopt een meisje van 4 nietsvermoedend met haar knuffelbeer het zwembad binnen. Zij is nog te jong om al te kunnen wachten. Er zullen een paar moeilijke uren op haar afkomen.

Terug naar de trappen, want daar komt die trainer met de minzame blik, in wiens ogen en houding ook altijd wat weemoed valt te bespeuren. Dit jaar is zijn poulain er niet meer. Zij is een jaartje te oud geworden, en misschien zelfs te goed voor wedstrijden in eigen land. De trainer met de weemoedige blik zal het van de jaar met minder edele metalen moeten doen. En zo gaat het verder op de trappen van de Piscine du Centre Hélios. Het spektakel van de rokers, die ook de ingang van dit gebouw hebben gekoloniseerd: een niet aflatende stroom van zwemmers, trainers, ouders, trainingspakken, sportmerken, watermerken, limonademerken en onachterhaalbare afkortingen als CHTHN, EMBOU en SSSV.

Uit het gebouw komen nu 2 dames. Ze proppen een verse zak in de vuilnisemmer. De stroom neemt af. Inmiddels heeft het zwembad honderden mensen opgezogen. Daarnet heeft een man aan de kassa van het schooltje een bandje om mijn pols vastgehecht. Ik gaf hem €10 en dan deed hij dat bandje om, met dezelfde zorgzaamheid waarmee een juwelier een bracelet zou vastmaken. Ook ik kan en mag nu de Piscine du Centre Hélios binnen.

Vanaf nu geldt een strikte segregatie. Sommigen mogen in het water. Anderen mogen aan de rand van het water. Al de rest moet daar weg blijven. Waar Darline precies zat, blijft een onopgeloste vraag. Zij kunnen boven een plaatsje uitkiezen in de tribune of, desnoods, in de cafetaria. Ik zet mijn tocht verder. Ik laat de subtropische toestanden met dat kunstmatige licht, de grote planten en de drankautomaten ‘hors de service’ – wellicht een sabotagemanoeuvre van iemand uit de cafetaria - achter mij, en ga de trappen op. Ik neem plaats tussen de toeschouwers. Daar zal ik toeschouwen, wachten en de tropische temperatuur van mij proberen af te zetten.

De zwemmers die daarnet nog de trappen op liepen, liggen nu in het water. Het lijkt op een mierennest dat iemand net heeft omgewoeld, maar het is het spektakel dat inzwemmen heet. De glaspartij achter de startblokken geeft uit op het zuidwesten van Charleroi, het hinterland. Ik neem het graag op voor deze stad. Ik verkondig graag dat het wellicht een van de interessantste plekken is van ons land, toegegeven niet de meest pittoreske. Door de ramen van het zwembad zie ik de ring boven de stad zweven. Uniek in zijn soort is dat er maar 1 rijrichting is. Gij zult in tegenwijzerzin rond Charleroi rijden. Zo dooradert de ring de stad, boven de huizen en tuintjes aan de rand. Je wil daar niet wonen, maar er rijden is nogal filmisch.

Door het raam zie je nog een wat vervallen appartementsgebouw. Vervaarlijk dicht bij het appartementsgebouw staat een kraan. In heel Charleroi is een grote schoonmaakbeurt aan de gang. Ik zag een bord voor een wegkwijnend gebouw dat zegt: “Oubliez cette vue! En ce moment la Sambrienne vous prépare des logements qualitatifs et abordables” Men is hier druk aan het vergeten. Maar, achter de kraan en het appartementsgebouw ligt ook een terril. Twee jaar geleden heeft iemand mij zo’n terril doen beklimmen.
Voor ons lagen de Route de Mons, de Samber en een onontwarbaar kluwen van zwarte schoorstenen en gigantische fabriekspanden. De man zei: “Voilà, nergens in België kom je dichter bij de 19de eeuw, dan op de top van deze terril.” Ideaal voor een schoolreis.

Die honderden jongens en meisjes in het water, met nog een 5-tal weken grote vakantie voor de boeg, hebben geen boodschap aan schoolreizen. Ik richt mijn blik weer naar binnen. De 4 muren van het zwembad houden de gewone wereld buiten. Hier is een andere wereld: die van het zwemmen. Dat neemt niet weg dat je je bijwijlen afvraagt wat je hier zit te doen. Buiten is het volle bak aan het zomeren, de Ardennen zijn vlakbij en toch zit ik hier. Waarom? Wat voor een wereld is dit eigenlijk? Wat staat hier op het spel? Wat hangt hier in de lucht? Goeie vragen, waarvoor – het is nooit anders - geen pasklare antwoorden bestaan. En toch was het antwoord vlakbij: onder het stopcontact achter de tribune.

De toeschouwer, die op de duur zelfs in de toiletten wat verstrooiing gaat zoeken, zal onder het stopcontact iemand hebben zien zitten. Een jongen van een jaar of 8. In een plooistoel van de Decathlon. Met een laptop op zijn schoot en een koptelefoon die zijn 2 oren volledig inpalmden. Zoals iedereen in dit zwembad, van zij in het water tot zij in de nokken van de tribune, probeert hij er het beste van te maken. Daarom heeft deze jongen zijn stoel onder het stopcontact open geklapt, en 3 dagen lang is hij met zijn onuitputtelijke computer bezig geweest. Van gans het weekend heeft hij waarschijnlijk niemand zien zwemmen, tenzij op zijn scherm. Ik heb de jongen aangesproken. Hij bleek van Sankt-Vith te zijn. Hij was nog te jong om hier te zwemmen, maar zijn zus was hier. Het was de laatste keer dat zij het BJK zwom. Vanuit zijn troon van de Decathlon legde hij haarfijn uit hoe de dingen in elkaar zitten. En dan moest het nog komen, want uitgerekend hij zou uit de doeken doen wat hier, in de Piscine du Centre Hélios, eigenlijk aan de gang was. Al 3 dagen was de jongen, net zoals iedereen hier eigenlijk, aan het kijken naar Star Wars. Hij was bezig met episode 4. Ik heb hem ook gevraagd waarom hij het mooi vond. Wat precies beviel hem aan Star Wars? Hij leek het een moeilijke vraag te vinden. Hij nam zijn tijd om diep na te denken, en dan sprak hij: ‘Tout’. Die veelheid aan verhaallijnen, personages en emoties. Ze vormen 1 netwerk. Ze hangen van elkaar af. Als er iemand wint, moet er ook iemand verliezen. ‘Star Wars’ en ‘tout’, dat waren mijn antwoorden.

Er is de onfortuinlijke Xander Casteur. De stage had hem klaargestoomd voor een aantal zwemwedstrijden, maar uiteindelijk zou Xander, uitgeput, in de tribune plaatsnemen. Hij had een paar dagen en nachten gevochten tegen de pijn in zijn oren - dubbele middenoorontsteking en de dokter had oordeel geveld: ‘Nee’. En dan dat palet aan emoties. Er zijn verwachtingen, die je in toom moet houden en in het licht van de redelijkheid moet houden, ook al is scenario’s bedenken een manier om het wachten te verzachten. Er is hoop, ook al lopen hier zwemmers rond als Thijs Van Cleven, Marie Maerevoet, Stan Frankcx – half mens, half vis – die bijna altijd met voorsprong bij de gouden medailles geraken, die limieten verbrijzelen en dingen doen die nauwelijks nog lijken thuis te horen binnen de grenzen van hun leeftijdscategorie. Je kunt alleen maar hopen dat de clubs en de federaties en de bonden en alle anderen die er verstand van hebben raad weten met het talent van die jongens en meisjes, zodat op een mooie dag ver van hier, andere zwemmers kunnen zeggen: “Ooit, ik geloof dat het in het mooie Charleroi was, heb ik nog tegen hem of haar gezwommen.” Dan zal het niet voor niets geweest zijn. Spanning als aan het wachten eindelijk een einde komt. Verrassing. Ontdekking. Blijdschap. Vreugde. Trots. Onversneden geluk.

In een oorlog, ook in deze Star Wars, zijn er verliezers. Er is ontgoocheling. Er is twijfel. Er is onzekerheid, verwarring, desillusie, ontnuchtering, wanhoop… die eveneens in het licht van de redelijkheid moeten worden gehouden. Hebben de trainers de juiste beslissing genomen? Gaan ze dat erkennen? Zitten ze nu al te denken aan de moeilijke vragen van kritische ouders? Ik zag een moeder en een vader in de gang onder de tribune lopen. De moeder was kwaad, stapte gehaast, zwaaide haar armen in het rond en vloekte. Ze liep voor haar man uit en ze gooide haar pull op de grond, gewelddadig. Wellicht verwachtte ze dat haar man haar pull zou oprapen. Het was een troostend gebaar geweest. Hij deed het niet. Hij hield het hoofd recht, keek niet naar haar pull onder zijn voeten en stapte er over. Ook hij was dus kwaad. Ten slotte kwam de vrouw op haar stappen terug, en raapte even agressief haar trui weer op, vlak voor mijn neus.

Iedereen die beslist heeft om aan Star Wars deel te nemen krijgt emoties over zich heen, of ziet wat hij te pakken krijgt, en dat is dat. Zoals die 3 jongens – 1 uit Menen, 1 uit Kortrijk en 1 uit Antwerpen, verenigd in een kersverse vriendschap. Ze maakten zich op om een zwemmer uit het andere landsdeel te benaderen. Ze zouden hem een heel eenvoudige vraag stellen. “Tu as quel âge?” Het moet gezegd dat ook dit geen slechte vraag is. De jongen die zij zouden benaderen was opvallend sterk behaard voor iemand die streed in de categorie van de 12-jarigen. Er stond zelfs haar op zijn gezicht. De jongen had een baard! Mocht hij bij het verlaten van het zwembad sleutels uit zijn zak halen, het portier van zijn auto openen, achter het stuur kruipen en de Rue de Montigny zijn uitgereden, dan zou geen enkele omstaander raar hebben opgekeken, denk ik.

Behalve behaard was hij ook groot en sterk. Misschien is dat de reden waarom de 3 jongens dan toch maar van hun plan hebben afgezien. 1 van de 3 zei: “ ‘k Heb eigenlijk geen goesting om Frans te spreken.” De andere 2 achtten het ondertussen, bij nader inzien, ook beter om de zaak te laten rusten. En zo bleef alles bij het oude. De goede vraag bleef onuitgesproken. Het is een gemiste kans. Zodanig zelfs dat ik, in wie niemand ooit une jolie petite fille heeft gezien, nu denk: ‘Merde.’

Eindigen met een scheldwoord gaan we niet doen. We geven het woord aan de vooruitziende trainers Eddy en Pieter. Ze hebben een niet zo gemakkelijke vraag voor donderdag 1 september:

“Is het nu kippenvel of kippevel?”

Verder schreven de trainers ook nog:
“Een mooi collectief resultaat : 16 podiums (2x goud, 4x zilver, 10x brons), 66% van de starts top 10 tijd, 25% van de starts top 3 tijd, 83% besttijden en winnaar clubklassement 11-12 jarigen. Proficiat zwemmers & trainers!”

Anders gezegd, leve Charleroi!

Het ging zo:

Aflossing dames (Frauke Bradt, Alexine, Malou, Lente): 4de
(Malou, Laura Mignauw, Lente, Alexine): 3de
Aflossing heren (Elian, Goan, Thijs, Bjarne): 2de
(Thijs, Miguel, Bjarne, Goan): 3de
Matisse Callewaert: 2de, 8ste, 9de, 16de
Xander Casteur: zie VJK 17, BJK 17 etc.
Fernando Dehaudt: 7de en 3 keer 9de
Malou Dehaudt: 1ste, 3de, 6de, 44ste
Thibaut Demuynck: 33ste en 2 keer 23ste
Niels Deneir: 3de, 20ste en 3 keer 19de
Miguel Desimpelaere: 5de, 6de ,10de, 13de
Goan Dujardin: 16de, 19de
Lente Lazou: 1ste, 2de, 3de, 6de
Elian Mabbe: 20ste, 25ste, 27ste
Alexine Truye: 7de , 9de, 29ste en 2 keer 6de
Thijs Vandamme: 3de, 6de, 7de, 17de
Bjarne Vande Casteele: 2de, 9de en 2 keer 3de
Matis Vandecasteele: 3de, 6de, 7de en 3 keer 4de
Indra Vandenabeele: 7de ,9de, 19de, 22ste ,32ste
   commentaar (0)


Update tot na BJK
Ondertussen zijn er reeds enkele zomerwedstrijden van de Golden Summer 2016 gezwommen. Allen werden opnieuw succesvol afgerond. Opsommingen van onze podia en bestrijden zijn overbodig gezien iedereen de wedstrijden live kan volgen via Facebook en Twitter.
Uitslag MZK wedstrijd eind juni.
Gold uitslag
De volledige uitslag
De uitslag van het eendjescriterium
De Gold uitslag
De volledige uitslag
Uitslag Zomercriterium
Gold uitslag
De volledige uitslag
Uitslag Belgisch Jeugd Kampioenschap
Gold uitslag
De volledige uitslag

   commentaar (0)


Programma Grote Prijs MZK
Wedstrijdprogramma Grote Prijs MZK
   commentaar (0)


Zomercriterium & BJK & BK
Zomerkampioenschappen
Van vrijdag 15 juli tot en met zondag 17 juli 2016 vindt in Gent (Rozebroeken) het Vlaams Zomercriterium zwemmen plaats.

Alle info over deze wedstrijd is terug te vinden via deze link.

De Belgische (jeugd)kampioenschappen Cat. Weekend 1 vinden plaats van vrijdag 22 juli tot en met zondag 24 juli 2016 in Charleroi.
De Belgische kampioenschappen Cat. Weekend 2 vinden plaats van vrijdag 29 juli tot en met zondag 31 juli 2016.

Alle info over deze Belgische kampioenschappen via deze link.
   commentaar (0)


Voorbije wedstrijdperiode
Uitslag internationale driekamp 14/05 Ieper

Klik hier om de uitslag van de internationale driekamp te bekijken : uitslag GOLD of volledige uitslag.



Foto's lentecriterium

Album 1
Album 2
Album 3
Album 4
Album 5


Uitslag Speedo meeting 05-06/05 Oostende en GOLD lentecriterium 07/05 Zwevegem

Klik hier om volgende uitslagen te bekijken
* Speedo meeting Oostende : uitslag GOLD of volledige uitslag
* GOLD lentecriterium Zwevegem : uitslag GOLD of volledige uitslag
   commentaar (0)


Uitslagen voorbije wedstrijden
31e Challenge international de la Ville d'Ettelbruck 23-24/04 : uitslag GOLD of volledige uitslag
6e interclub Henri Lecluyse Meulebeke 24/04 : uitslag GOLD of volledige uitslag
Coupe de Hainaut manche 3: uitslag GOLD of volledige uitslag.
   commentaar (0)


en ondertussen ...
Ondertussen zijn we weer héél goed aan het trainen voor de 50 m bad wedstrijden.
Deze uitslagen had u nog tegoed.

Uitslag Gold Paasmeeting
Volledige uitslag paasmeeting
Uitslag IC 5
Volledige uitslag IC 5
   commentaar (0)


Afscheid
Vandaag namen we afscheid van Joerik, naast het vele verdriet doet het deugd om te zien dat er doorheen de jaren heel hechte vriendschappen zijn ontstaan tijdens en vooral tussen het zwemmen door.
Bedankt allen voor jullie aanwezigheid.
   commentaar (0)


Treurig nieuws
   commentaar (7)


Provinciale Kampioenschappen Brugge
Het ging allemaal héél vlug, hoe kan het ook anders op een sprintmeeting. Muylle Michelle, Dujardin Faye, Dehaudt Malou en Vandecasteele Matis kunnen zich vanaf nu Provinciaal Kampioen noemen.
De uitslag
de Gold uitslag
   commentaar (3)


3°IC - Zwevegem - 21/2/2016
Sterk gezwommen door GM. Aurelie behaalde goud op 100VS en werd 6de op 50VL. Faye zwom zich naar de zilveren plak op 100VS en won brons op 50VL. Eindigden in de top 10: Stan (8ste op 200SS), Thieben (4de op 200RG), Ruben (6de op 200RG en 6de op 100WS) en Tore (7de op 100RG).
Proficiat aan alle zwemmers en begeleiders!
   commentaar (1)


Nieuws en uitslagen voorbije wedstrijden
Intussen hebben onze Gold Labels mooie prestaties neergezet op het Vlaams Kampioenschap en de Antwerp Diamond Races. Lara Herman (Gold afd MZK) kon zich plaatsen voor héél wat finales.
Gold speerpunt Emmanuel Vanluchene zwom op zondag 28/02 op de Vlaamse kampioenschappen de limiet 200 wissel voor de OS 2016 Rio.
Met de tijd van 2:00.24 was dit eveneens een nieuw Belgisch record. Een ongelooflijke prestatie waarbij de GOLD supporters in het Wezenbergbad te Antwerpen formidabel hebben genoten.

De uitslagen Gold uitslag VK
Volledige uitslag VK
Gold uitslag Diamond Races
Volledige uitslag Diamond Races

Foto's VLaamse Kampioenschappen
   commentaar (1)


Short Story (VJK 2016) by Frederic Dehaudt
Sardines en frikadellen

“At the heart of the business district”, daar staat het Ramada Plaza Hotel Antwerp, pal in het hart van het zakenkwartier, naar eigen zeggen. Centraal in de lobby van de Ramada staat een statige vleugelpiano. Hij is glad gepolijst, zoals dat hoort in een hotel voor zakenmensen. Dit hier kan inderdaad het decor zijn voor mannen en vrouwen die recht door zee gaan in blinkende schoenen, dure pakken, muurvast geknoopte dassen of elegante foulards. In hun telefoontoestellen praten ze ernstig Engels. In hun aktentas zitten The Financial Times en de attributen die bij hun business horen.

In het hart van de lobby, daar staat die chique piano. Erachter is de liftkoker. De deuren van een lift gaan open. Daar staat een veelkoppig gezelschap. Maar het zijn geen zakenheren en zakenvrouwen. Iemand staat er in zijn slippers. Je kunt zijn blote teentjes zien. Een ander draagt een short. Nog een ander draagt een trainingsbroek en een T-shirt, dat de sporen draagt van een lange, warme dag. Het ruikt hier niet naar de stoffige tapijten van een meeting room, maar naar hotdogs en chloor. Sommige kapsels worden niet keurig bijeengehouden door mousses en pommades, maar wijzen in alle windrichtingen of golven veel te stormachtig voor een kapsel. Iemand heeft in de achterzak van zijn broek een verfomfaaid bundeltje papieren. In de tassen en rugzakken zitten natte handdoeken. In die lift staan jonge zwemmers. De volwassenen tussen hen in zijn hun trainers, begeleiders en ouders. De deuren gaan weer dicht. De lift neemt het gezelschap mee naar boven.

Straks zullen de 11 à 14-jarige zwemmers en hun ouder(s) tussen 8 en 9 onder de veren kruipen, maar weinig ouders lijken dat erg te vinden. Ze zijn moe, ook al hebben ze aan de overkant van de straat, in het Wezenbergzwembad, een godganse niet veel meer gedaan dan gezeten en toegekeken. Om de dag rustig door te komen, moet je echter stalen zenuwen hebben. Als je niet zo in elkaar zit, dan kun je het hard te verduren krijgen en in de vroege avond al moeten vaststellen dat je, ehwel ja, moe bent.

Het gezelschap in de lift kent elkaar niet. Ze zijn van verschillende zwemclubs, maar ze hebben wel een hele dag in hetzelfde zwembad gezeten. Dat is geen geheim. Je ziet het aan de slippers, de merken van hun kledij, hun haar, het programmaboekje in de achterzak… Ze mogen elkaar niet persoonlijk kennen, toch is een gespreksonderwerp gemakkelijk gevonden: het Vlaamse Jeugdkampioenschap zwemmen 2016. En toch… In de lift is het stil. Stil. Niemand zegt iets.

In zulke gevallen, gênante stiltes, biedt het weer vaak een uitweg. ‘t Is koud, ‘t is warm, ‘t is fris voor de tijd van ‘t jaar… er is voor elk wat wils. Wie de Facebookpagina van Gold heeft gevolgd, zal dit merkwaardige weerbericht hebben opgemerkt: “Het regent in Antwerpen (medailles).”

Dat is maar een halve waarheid. Ik weet niet wie dat bericht de wereld instuurde. Het kan Pieter zijn of Eddy, of Iza, Gaëlle, Christianne, Jasper, Thérésine. Eigenlijk hadden ze, denk ik, moeten zeggen dat het om zeer lokale buien ging. Nergens in Vlaanderen, noch boven Antwerpen of Gent, of Kortemark, Rijkevorsel waren die buien zo fel als boven Zwevegem en Menen. Nergens.

Er was ook zon in Antwerpen. Op zondagnamiddag, toen de zon in het zuidwesten stond, brak ze door het wolkendek en vulde ze de glaspartij boven de tribune van de startblokken. Precies op dat moment was het, echt waar, even stil in het zwembad. De dj had zijn muziek uitgezet, omdat de omroepster de versgebakken kampioenen van Vlaanderen aan het onthullen was. Maar nu zweeg de omroepster even, omdat ze wachtte op de kamprechter. De kamprechter en de officials stonden klaar om reeks 2 van een wedstrijd tussen 11-jarigen op gang te fluiten. Maar op hun beurt wachtten zij. Zij wachtten op 1 iemand.

In het midden van het olympisch zwembad was een achtergebleven jongen uit reeks 1 nog bezig. De anderen uit zijn reeks wachtten hem op onder het startblok. Als om zijn eenzaamheid en weerloosheid te accentueren, hielden zowel de dj, als de omroepster en de kamprechter zich stil. Daarbovenop zette de zon het bad in een gloed, alsof het de spotlights richtte op die eenzame jongen. 417 11 à 14-jarige Vlaamse jongens en meisjes hebben de limiet gehaald. Die jongen ook, en daar mag hij heel trots om zijn, maar nu moest hij zich gewonnen geven. Hij heeft voor een onverbiddelijke sport gekozen. Je duikt erin, je zwemt zo rap of zo goed mogelijk weg en weer en dan verwijzen de officials jou naar een plaats in hun tabellen, en daar is een jaar lang niets tegen in te brengen, niets. Je zult daar tussen, voor en/of achter leeftijdsgenoten staan, en dat is dat. Medailles? Alleen voor de eerste 3. Maar die jongen, die zich daar alleen en in stilte een weg baande in die gigantische plas, die zou het niet halen. Ach, ik moest denken aan een documentaire over het leven in de Atlantische Oceaan. Daar zwommen ook vissen die het niet zouden halen. Maar ook andere.

“Ergens wacht de grote prijs en allerlei roofdieren zijn daar op uit”, zegt de verteller van de documentaire. En dan komt een school sardientjes in beeld. Meteen daarna zien we een zeeleeuw. Hij heeft de sardientjes in het vizier. Hij valt aan, maar de sardines kunnen ontsnappen. En dan komen er andere zeeleeuwen. Ze kunnen de sardines niet pakken. Nog niet. Ze drijven ze wel in het nauw. En dan komen de tonijnen. Ze schieten met open bek omhoog, recht in de school. De sardines die ontglippen aan de zeeleeuwen en de tonijnen die hen aan alle kanten belagen, zien nu tientallen dolfijnen op hen afkomen. Ze ogen vriendelijk, maar tastten ze potverdorie gulzig toe. Voor de sardines is het nu alle hens aan dek. Maar het is nog niet gedaan. Daar zijn de haaien. En alsof dat nog niet genoeg is, duikt nog een vinvis op, een Brydevinvis om precies te zijn. Die is 12 tot 15m lang en weegt a peu près 20 ton. Je kunt beter niet in de buurt zijn als hij zijn bek opentrekt, want zo’n kolos heeft niet genoeg aan 1 sardientje. Uiteindelijk, als al die grotere vissen weer elk hun kant uitgaan, kun je geen enkel sardientje meer zien. Ik zag die eenzame jongen en ik moest aan de arme sardines denken.

Nu is de vraag wat voor vissen Gold naar het VJK heeft meegebracht. Wel, 1 wedstrijdrecord! 8 keer brons! 12 keer zilver en 11 keer goud! Dat zijn er 31 (1e club in aantal + in de ranking)! En dan moet nog gezegd dat zo goed als uitsluitend besttijden werden gezwommen! Hier moeten we de woorden van trainer Pieter Planckaert herhalen. “Wat dit jaar is gebeurd, moet Gold koesteren. Je weet dat je zoiets nog moeilijk kunt evenaren.”

Geloof ook niet dat het zonder slag of stoot ging. Dat kon je aan je tikker voelen. Vraag dat maar aan de ouders van Bjarne Vande Casteele, of aan de ouders van die Kortrijkzaan die uit exact hetzelfde hout gesneden lijkt als Bjarne. Ze hebben legendarische tweegevechten uitgevochten. De laatste wedstrijd, de 200m vrije slag, zou een ware thriller worden, te groot voor het hart van Ann, de moeder van Bjarne. De spanning zat was te groot voor 1 hart. De spanning zat in alle geledingen van de tribune, in gans het zwembad. Heel Vlaanderen leek Bjarne in baan 5 en Henri in baan 4 vooruit te stuwen. Roepen en tieren, ei zo na het kot afbreken, de sfeer van de aflossingen, je hart een paar tellen voelen overslaan, met het blote oog niets met zekerheid kunnen zeggen en dan het bord laten spreken:

1. Bjarne Vande Casteele – 2:23.13
2. Henri Devoldere – 2:23.14

En dan volgt de ontlading. Die was ook groot, zo groot dat weer veel mensen ze wilden delen. Dat gebeurde ten huize De Saedeleer in Menen. Er waren zo veel mensen op afgekomen dat er te weinig frikadellen in huis waren, ook al hadden de dankbare kolossen van Gold genoeg aan 1 frikandel.

Aflossingsploegen:
Dames 1 (Malou, Laura, Lente, Alexine): zilver, brons
Dames 2 (Luna, Indra, Sarah, Jana): 9de, 10de
Heren 1 (Miguel/Thijs, Xander, Bjarne, Elian): 2 x goud
Heren 2 (Matis V., Matisse C., Thomas, Niels): 5de, 6de

Jana Braekeveld: 19de, 20ste, 27ste, 28ste, 29ste
Matisse Callewaert: goud, brons, 13de, 15de
Xander Casteur: 5de, 2 x 6de, 6de, 7de, 11de
Thomas Deblock: 18de, 2 x 23ste, 25ste, 34ste, 35ste
Fernando Dehaudt: goud, 2 x 5de, 6de, 8ste, 9de
Malou Dehaudt: 3 keer zilver, brons, 4de, 5de
Anouk Demeyere: 5de, 6de, 7de, 10de, 13de
Thibaut Demuynck: 14de, 15de, 19de, 24ste, 39ste
Miguel Desimpelaere: brons, 2x 4de, 6de, 11de
Niels Deneir: brons, 2 x 9de, 11de, 13de
Goan Dujardin: 7de, 8ste, 17de, 19de
Thieben Himpe: 10de, 22ste
Lente Lazou: 3 keer zilver, brons
Elian Mabbe: 11de, 12de , 13de, 14de, 18de
Alexine Truye: goud + 1 wedstrijdrecord, zilver, 2 keer 4de, 6de
Laura Mignauw: 15de, 23ste, 26ste, 27ste
Thijs Vandamme: goud, zilver, brons, 4de
Luna Spincemaille: 11de, 16de, 24ste, 26ste, 32ste
Bjarne Vande Casteele: 3 keer goud, 2 keer zilver
Indra Vandenabeele: 4de, 6de, 16de, 17de, 22ste
Matis Vandecasteele: 2 keer goud, brons, 5de, 7de, 11de

   commentaar (1)


Vlaams Jeugd Kampioenschap 2016
De eerste belangrijke wedstrijd van het seizoen 2015-2016 kunnen we niet anders dan bejubelen. De resultaten waren eersteklas.

Via Facebook en Twitter bereikte de informatie bijna in real time de supporters. De aanwezige brullende supporters op de tribune konden live meekijken.
De uitslag van vrijdag
De uitslag van zaterdag
De uitslag van zondag

De Gold uitslag

fotos zaterdag
fotos zondag
Het filmpje van de 4x100VS benjamins
fotos podia
fotos podia MZK

   commentaar (3)


Programma BJK 2016 on line
Programma BJK
Limieten
   commentaar (0)


129024 bezoekers sinds 11/01/2003

© 2002 concept zwemclub.be .. Hosted by prodius.be

 
Arena
vereecke
Badhuis
Calis Projects
Delaware
De Saedeleer
Dazzle Events
Lauwers
snickers